Dillon – SPOED



Ziet niemand mijn lieve kop? Heeft niemand een fijn omheinde tuin of erf waar ik geluk mag ervaren? Gewenst zijn? Met spoed ben ik, Dillon, op zoek naar een nieuw opvangplekje of forever home! Ik ben een lieve rustige jongen van 5 jaar en kom uit Roemenië maar ik versta ook Nederlands! Mijn opvang ouders (in het midden van Nederland) zijn erg lief voor me echt geloof me, maar wil nu toch graag op mijzelf gaan wonen, zoek dus een forever huisje.

Mijn opvang ouders zeggen dat ik een hele mooie jongen ben ,en dat vind ik zelf ook wel. Wanneer ik bij hun de afgesloten tuin in ren, wapperen mijn oortjes als een malle op en neer, en mijn linker achterpoot doet dan ook zo mee. Ik geloof dat ik er zo mee geboren ben, mijn huisarts heeft er na gekeken en kon niets vreemds vinden ,loop er verder ook prima mee.
Hier hebben ze een hele leuke hond, dat vind ik wel fijn want dan kan ik af en toe bij haar afkijken om te zien hoe sommige dingen werken, ik snap nog niet alles.
Mijn opvang pappa vind ik nog een beetje eng, alhoewel ik het wel heel lief vind wanneer ik wat lekkers van hem krijg dan durf ik iets meer.
Oh ja en wanneer hij brood op tafel zet met schouder ham help ik hem stiekem wel van de ham af….dat brood laat ik voor hem staan.
Mijn opvang moeder ben ik helemaal gek van. Wanneer zij van bed komt dans ik de hele kamer door en geef haar veel likjes , door de gladde vloer hier en mijn blijheid ben ik soms onhandig en knal mijn eigen water bak om. Ook wanneer zij naar de grote tuin gaat ren ik met haar mee , maar ook net zo hard weer mee naar binnen , ze is erg lief.
Ook wanneer mijn opvang ouders weg gaan naar hun werk zwaai ik ze altijd uit bij het raam. Weet dat de opvang pappa na ongeveer 3-4 uur weer even thuis komt om mij in de tuin te laten plassen. Intussen ga ik op vrouwtje haar plek liggen en bewaak deze goed.
Omdat ik lang alleen ben geweest heb ik wat moeite om mensen te vertrouwen, maar ik doe heel erg mijn best om te veranderen!
Wat ik nog wel erg eng vind is de halsband om doen, maar dat gaat al steeds iets beter. Vermoedelijk heb ik een jeugdtrauma.

Het liefst ben ik bij mensen net als hier ,lekker rustig met vriendje Luna en verder de ouders.
Kleine kinderen heb ik niets mee en is ook niet leuk voor mij, veel te druk en nieuwsgierig.
Verder vind ik het erg belangrijk dat jullie een afgesloten tuin hebben, omdat ik de halsband nog niet om wil.
Te veel nieuwe mensen over de vloer vind ik ook niet tof ,snap dan een heleboel niet en word dan nog onzekerder dan ik al ben. Ben een man, doe wel stoer, maar heb een klein hartje. Dus hebben jullie een mooie tuin waar ik lekker kan snuffelen en eventueel een rustig honden-vriendje, geduld en veel tijd voor mij ,dan zou ik graag kennis met jullie willen maken om te kijken of ik bij jullie wil komen wonen. 🙂

Dikke waakse blaf,
Dillon.